Czyrak – przyczyny powstawania, objawy, leczenie

Czyrak skórny, nazywany inaczej furunkułem jest ropnym zapaleniem mieszka włosowego wraz z jego najbliższym otoczeniem. Najczęściej pojawia się w miejscu, gdzie skóra wydziela obficie pot, tzn. plecy, kark, pachwiny, grzbiety dłoni, czy pośladki. Może pojawić się również w miejscu, w którym skóra narażona jest na duże tarcie. Wielkość takiej zmiany może dochodzić nawet do 3 centymetrów średnicy.

Czyrak – przyczyny powstawania

Zapalenie mieszka włosowego w postaci niewielkiego, bolesnego guzka o czerwonej barwie wraz z pęcherzem ropnym rozpoczyna rozwijanie się czyraka. W środku tegoż pęcherza znajduje się włos. Następnie dochodzi do powstania czopu martwiczego, który stopniowo oddziela się od czyraka. Ze zmiany wypływa ropa, a powstały w ten sposób otwór wypełnia się ziarniną.

Najważniejszą przyczyną powstania czyraków są bakterie gronkowca, które obecne są na skórze. Pośród gronkowców, największy udział w tworzeniu czyraków ma Staphylococus aureus ( in. gronkowiec złocisty ). Kolonizowanie bakterii rozpoczyna się w mieszkach włosowych. Wnika ponadto w uszkodzenia skóry ( otarcia, skaleczenia ), w wyniku czego może dojść do rozwinięcia się miejscowo stanu zapalnego w obrębie tkanki łącznej. Tworzenie się czyraków na ludzkiej skórze ma związek również z wnikaniem larw owadów pod jej powierzchnię. Są to chociażby larwy muchy Tumbu w Afryce.

Czynniki ryzyka wystąpienia czyraków :

  • otyłość,
  • nowotwory limfoproliferacyjne,
  • cukrzyca,
  • zażywanie leków immunosupresyjnych,
  • niedożywienie.

Czyraki mogą pojawić się w postaci mnogiej, albo też pojedynczo. Czyraki mnogie innaczej nazywane są karbunkułami. Mogą one objąć swoim zasięgiem kilka, albo kilkadziesiąt sąsiadujących ze sobą woreczków włosowych. Ponadto zmiana ta może niestety powracać. Ma to miejsce w szczególności u osób chorujących na cukrzycę, ponieważ choroba ta znacznie zmniejsza odporność organizmu na infekcje, jak również u osób otyłych, albo pracujących w niezbyt dobrych warunkach higienicznych. Wpływ na powstanie czyraków ma także dodatni wywiad w obrębie rodziny, anemia, pobyt w szpitalu, czy zażywanie antybiotyków.

Czyrak – objawy i leczenie

Czyrak jest czerwoną, wypełnioną płynem grudką wokół mieszka włosowego, która może być bardzo bolesna i ciepła. Jego wielkość może być zróżnicowana, począwszy od ziarnka grochu, aż do rozmiarów piłki golfowej. Jeżeli na środku zmiany pojawia się biały, albo żółty punkt, oznacza to że czyrak jest już dojrzały do odprowadzenia z niego ropy. Podczas ostrej infekcji może występować gorączka, zmęczenie, jak również powiększenie węzłów chłonnych.

Do najczęstszych powikłań można zaliczyć : ropnie skóry, infekcje rdzenia kręgowego, nerek, mózgu, albo innych narządów. Często po czyrakach pozostają również blizny. Gronkowiec złocisty przedostając się do krwi, może wywołać ogólne zakażenie organizmu, czyli tzw. posocznicę, która może stanowić zagrożenie dla życia ludzkiego, albo też docierać do narządów wewnętrznych i spowodować chociażby zapalenie szpiku, zapalenie wsierdzia, czy zapalanie płuc. Gronkowiec wydziela swoje własne egzotoksyny, które wywołują szereg chorób, np. zatrucie pokarmowe.

Leczenie czyraków może być prowadzone przy pomocy okładów wraz ze środkiem odkażającym, albo z octanowianem glinu w postaci żelu, lub roztworu. Po oderwaniu się czopa do odkażania stosowany jest najczęściej spirytus salicylowy, a na sam czop nakłada się opatrunki z maści cynobrowosiarkowej, albo z maści wraz z antybiotykiem. O kolejnych etapach leczenia powinien decydować lekarz.

Bibliografia

  1. Czyrak – przyczyny, objawy, leczenie i diagnoza

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *