Znana choroba, czyli szkarlatyna

Szkarlatyna to choroba wieku dziecięcego

Nasi dziadkowie i babcie często cierpieli na szkarlatynę, nazywaną także płonicą. Jest to choroba niemiła, bolesna i dokuczliwa, wywołana przez paciorkowca. Jest to choroba, która pojawia się na wiosnę, jesienią lub w zimie. Taka choroba atakuje dzieci. Choroba bardzo rzadko występuje u dzieci poniżej szóstego miesiąca życia. Objawia się gorączką, wymiotami, bólem głowy, bólem gardła. Mogą wystąpić powiększone węzły chłonne, obrzęki oraz zaczerwienione delikatnie migdałki. Może wystąpić zapalenie ucha środkowego. Pojawia się także drobna wysypka na plecach pacjenta. Typowym objawem tej choroby jest język w malinowym kolorze. Czasami lekarze twierdzą, że pacjent cierpi na anginę, a tymczasem atakuje go szkarlatyna. Nieraz na stopach i dłoniach łuszczy się skóra, nie dodając nikomu urody. Więcej jest leukocytów, a OB także jest podwyższone. Wątroba oraz śledziona mogą być powiększone, niejedna osoba skarży się na ból brzucha oraz ból w klatce piersiowej. Choroba może prowadzić nawet do zapalenia mięśnia sercowego. Na szkarlatynę dobre są antybiotyki, ale nie przez kilka dni, lecz stosowane przez pełne dwa tygodnie. Chory powinien leżeć. Jeśli poci się, to wówczas należy zmienić pościel oraz piżamę. Szkarlatyna wymaga leżenia i picia wody, odpoczynek przy tej chorobie jest ważny. Nawet tydzień po wyleczeniu warto pozostać w domu, lecząc pozostałości po szkarlatynie tak, aby nie nabawić się przykrych jej następstw. Po szkarlatynie człowiek jest osłabiony, dlatego powinien powoli wracać do codziennego życia. Jeśli pacjent nie zastosuje leków to dorosła osoba może nawet umrzeć na tę chorobę wieku dziecięcego. Diagnoza jest ważna, a prawidłowa diagnoza pozwala prawidłowo określić stan chorego. Pacjent może być diagnozowany jako osoba chora na grypę, co jest poważnym błędem. Podczas choroby bardzo dokuczliwe są osłabienie oraz uczucie tak zwanego rozbicia. Pacjent potrzebuje troski, wsparcia oraz odpowiedniego pożywienia. Takie podejście oraz leki pozwalają wykurować niejedną osobę z tej choroby. Kiedyś śmiertelność była wysoka, sięgała kilkudziesięciu procent chorych, a dzisiaj umiera tylko jeden procent osób cierpiących na to schorzenie. Szkarlatyna wykluwa się przez dwa-cztery dni, a osoba cierpiąca na tę chorobę przestaje zarażać po dniu zażywania antybiotyku.

Czy szkarlatyną można się zarazić?

Szkarlatyna jest zaraźliwa, można zarazić się nią przez błony śluzowe gardła oraz poprzez uszkodzony naskórek. Jest to choroba bardzo zakaźna i szybko się rozprzestrzenia. Zarażać można nieświadomie, już w fazie noszenia bakterii. Jest to nie do uniknięcia, ale szkarlatyna dobrze zdiagnozowana i leczona od razu nie pozostawia śladów. Na tę chorobę nie istnieje żadna szczepionka. Jeśli ktoś ma pecha, to może zachorować nawet kilka razy na to kłopotliwe schorzenie. Obecnie coraz mniej osób choruje na szkarlatynę, ale zachorowania mogą się przydarzać. Najszybciej zarażają się osoby osłabione, starsze i mające różnorodne zdrowotne problemy. Umierają także osoby najsłabsze, nieodpowiednio leczone.

Choroba może zostawić ślad

Szkarlatynę należy leczyć starannie – źle leczona szkarlatyna może dać przykre powikłania. Są to kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie stawów, gorączka reumatyczna. Może uszkodzić serce oraz inne narządy wewnętrzne. Tej choroby absolutnie nie wolno lekceważyć. Lekarz powinien zdiagnozować pacjenta, zapisać leki i wypisać zwolnienie lekarskie, nakazując bezwzględnie pozostanie w łóżku.

Szkarlatyna – przyczyny, objawy, leczenie i diagnoza

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *